اخبار برگزیده

ژن های خاموش در توسعه ژنوم فناوری استان اردبیلح

ژن های خاموش در توسعه ژنوم فناوری استان اردبیل

حسین واثق دودران

مدیر تحقیق و توسعه شرکت دانش بنیان کیان زیست رشد ایرانیان

 

امروزه فرایند توسعه بر پایه فناوری با ابزاری کلیدی به نام دانش محقق شده و ابزاهایی چون نیروی انسانی خلاق و سرمایه به عنوان کمک کننده این فرایند تعریف می شوند. در این راستا ارتقای شاخص های توسعه کشور و بالتبع آن هر استانی بدون بهره گیری از یک نقشه راه دانش محور میسر نخواهد شد. نقشه راه فناوری هر استان را می توان ژنوم فناوری مختص آن استان عنوان نمود که ژن های مختلفی در بروز یک پاسخ صحیح در آن نقش دارند. متاسفانه ژنوم موجود در اردبیل امروز؛ ژن های خاموش فراوانی دارد. در واقع برای رشد و توسعه متوازن استان نیازمند روشن و یا حذف تعدادی از این ژن ها هستیم در غیر این صورت اصلاحات توسعه ای مشاهده شده در استان با وجود بستر سازی سخت افزاری منجر به نتیجۀ مطلوبی نخواهد شد. بدون شک یکی از این ژن ها؛ فرهنگ کار وب و کار استان است. فرهنگی که ریسک پذیر نیست، به استفاده از نیروهای جوان اعتقادی ندارد، پیوندی بین سرمایه گذار و نیروی انسانی خلاق در آن وجود ندارد، تحمل اشتباه یا شکست را ندارد و آستانه تحمل پایینی دارد. فرهنگ اشتراک گذاری دانش ندارد و سلایق گروه هدف و مخاطبانش را معمولا نادیده می گیرد. در نیتجه این ژن نیاز به اصلاح دارد چرا که توسعه یافتگی بدون تزریق فکر خلاق، تلاش مستمر و پایبندی به تعهد کاری و ریسک پذیری امکان پذیر نیست. ژن دیگر تیم فناوری استان است. متاسفانه تیم فناوری استان کشش استفاده از مسیرهایی صنایع که منجر به تولید انرژی بیشتر ارزش افزوده بالاتر می شوند را ندارد و دلیل آن وجود ژن های معیوب و عدم اجازه به روشن شدن ژن های متعهد است که در این مسیرها می توانند ترمیم ساز باشند. ژن های اجرایی فناوری استان در بخش های پایین دست و بالا دست هنوز نمی دانند چه می خواهند! و نمی دانند چگونه باید به آن چه که نمی دانند برسند! نمی دانند در چه سطحی از توسعه قرار دارند؟ رقبا در چه وضعیتی قرار دارند؟ و چه ابزارهایی نیاز دارند؟ موانع و ریسک‎های موجود را نمی توانند پیش بینی کنند و سوال های زیاد دیگر! اصلاح ژنی یک راار برای کارآمدتر و نزدیک تر ژن های متعهد به هم است که می تواند مسیرهای دیگر را هم فعال کند. از طرف دیگر تمرکز بر یک ژن خاص مسیر توسعه ای نتیجه اش فقط رشد بادکنکی آن ژن است که در صورت برداشت حمایت ها منجر به خالی شدن باد آن و بازگشت به نقطه اول خواهد شد. روندی که در مسیر های توسعه ای صنعت و کشاورزی در سال های قبل مشاهده شد. روشن ژن هایی که مسول همسوسازی نگاه ها به امر توسعه بین دستگاه های اجرایی و ایجاد یک تفکر فراسازمانی است نیاز امروز اردبیل می باشد در غیر این صورت باید شاهد مرگ برنامه ریزی شده ظرفیت های استان و هدر رفت سرمایه های انسانی و طبیعی آن باشیم. هیچ مسیر ثابتی برای توسعه وجود ندارد و هر استان باید توسعه بومی را خط مشی خود قراردهد و با به کار گیری راه حل های نو و اتخاذ رویکردهای جدید مسیرهای پر انرژی را فعال کند. مدارا و نگاه مصلحتی شاید بتواند یک بیماری مانند سرما خوردگی را درمان کند اما برای درمان بیماری ای به نام توسعه نیافتگی به هیج وجه نباید تجویز شود. صیانت از ژن ها وظیفه سیستم است اما به شرطی که منجر به تبدیل بیماری های ساده به بیماری های مزمن نشود. روشن ژن های جدید ایجاد ساختارهای حمایتی جدید و ورود به مسیرهای توسعه ای ثروت آفرین می تواند رشد نمایی را برای استان به ارمغان بیاورد و زمینه های فعالیت پروتئین ها سرمایه گذاران بیشتری را منجر شود. زیست بوم فناوری استان با وجود ژن های تاثیر گذاری چون دانشگاه ها، مراکز رشد، پارک علم وفناوری و مراکز پژوهشی از عدم وجود یک چشم انداز توسعه ای روبه جلو رنج می برد. نگاه مسئولین محترم همیشه حل مسئله و رفع مشکل بوده است و نگاهی که بستر سازی برای یک موفقیت بزرگ باشد در آن دیده نشده است. استعداد یابی ژنی کارآفرینی مبتنی بر نوآوری و فناوری رخ نداده و ضرورت کشف ژن های مسول در حوزه های جدید چون زیست فناوری، انرژی های نو، علوم شناختی و آب و خاک به شدت احساس می شود. در این میان لزوم استفاده از ژن های تازه کشف شده جوانان نخبه برای ایجاد هماهنگی و یکپارچگی در این عرصه های جدید برای تحقق زیست بوم نوآوری و فناوری ضروری است. استان اردبیل ژن های مطلوبی دارد که باید روشن شود. امروزه می شنویم که چگونه با وارد ژن¬های متخصص و کد کننده می توان یک بیماری ناعلاج را درمان کرد پس این باور در مسئولین اجرایی نیز باید بوجود بیاید که اصلاحات ژنتیکی را شروع کرده و با روشن و وارد ژن های متعهد منجر به ارتقای شاخص های استان شوند. پروهش را می توان ژنی دیگر در ژنوم فناوری استان دانست که جایگاه مطلوبی در برنامه ریزی های توسعه استان ندارد. پژوهش هایی که در گذشته در استان انجام شده گاهی در تناقض با نیازهای واقعی استان بوده و گاهی مشاهده شده است همانند سازی واژگانی و برداشت از پژوهش های دیگر استان ها بوده است. عدم هزینه کرد اعتبارات پژوهشی دستگاه های اجرایی برای امر پژوهش، عدم همکاری پژوهشی دستگاه های اجرایی با شرکت های دانش بنیان در حوزه تخصصی، وجود ژن های معیوب در جایگاه های حساس تصمیم ساز و عدم تعریف پروژه های پژوهشی ثروت آفرین نتیجه اش فرصت سوزی و بروز ژن های مغلوب در فرایند توسعه ای استان شده است. باید اشاره کرد که نهادهای مسئول استان در مواجهه با مسایل جدید و فناوری های نوظهور ضعف اطلاعاتی دارند و عدم پذیرش را راحت ترین تصمیم هنگام برخورد با این موضوعات می دانند. باید پرسید تاکنون کدام طرح پژوهشی استانی منجر به سرمایه گذاری شده است؟ چرا تاکنون راه حلی برای جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی در استان از این پژوهش ها ارایه نشده است؟! و سوال هایی که می تواند در حوزه های مختلف تکرار شود. مدل کاری یک مدیر که دغدغه یابی، مساله یابی و حل مساله می کند هیچ گاه منجر به رشد نخواهد شد، آن چه موجب رشد می شود دغدغه سازی، انگیزه سازی، روش سازی و نهادسازی است. زیست بوم فناوری استان این مدل کاری را کم دارد. این تغییر مدل ژن جوان می خواهد که قدرت خلق چشم انداز و تصویر سازی و شوق آفرینی دارد. خرد مالی دارد و منافع جمعی را به منافع فردی و بخشی ترجیح می دهد. توانایی تمرکز بر آینده دارد و گذشت از راحتی کوتاه مدت را برایب منافع بلند مدت جمعی ترجیح می دهد. در زیست بوم فناوری اردبیل ژن های ترقی خواه خاموش شده اند و اجازه بروز پیدا نکرده اند. قدرت استدلال و داشتن جسارت و شجاعت ویژگی های سازنده این ژن های ترقی خواه است که میتواند موجب جهش ژنی توسعه همه جانبه استان شود. ژن دیگر در زیست بوم فناوری استان که هم چنان خاموش مانده جذب سرمایه گذاران خارجی در حوزه فناوری های پیشرفته و ثروت آفرین است. باید با تدوین مشوق های فناورمحور زمینه حضور شرکت های با فناوری های پیشرفته را در استان فراهم کرد. هلدینگ های فناوری و شتاب دهنده های فناوری فضایی نیاز دارند که با امنیت خاطر بتوانند تولید نمایند و سرمایه گذاری کنند. باید تلاش کرد مدل جدیدی از حمایت های فناوری را در اردبیل معرفی کرد. ارایه گرنت های فناوری می تواند یک مسیر جدید توسعه ای را برای استان باز کند. پیشنهادات زیادی در این حوزه وجود دارد امای خواهان شنیدن آن نیست. در این بخش هم کمبود ژن های متعهد و متخصص برای همکاری های استراتژیک بسیار احساس می شود. با تعریف یک مدل تنظیم ساز ژنی طراحی مدل ارتباطی با سرمایه گذاران داخلی و خارجی می توان به بهبود مسیرهای قدیمی، شناسایی نقص های موجود و ایجاد مسیرهای جدید اقدام نمود. لزوم توجه بیشتر به حوزه فناوری و دانش بنیان و روشن ژن های خاموش از طرف بالاترین مسئول اجرایی استان می تواند راهگشای بسیاری از این موارد باشد. مسئولین استانی باید به این باور برسند که در کنار تولید و نوسازی سخت افزاری صنایع سرمایه گذاری در زیست بوم فناوری و نوآوری می تواند تسریع بخش رشد استان شود وگرنه هر آن چه را که امروز در تلاشند احیا نمایند روز بعد شاید در چاهی عمیق ببینند. متاسفانه در هیچ کدام از محصولات استراتژیک استان زنجیره تولید و توزیع یکپارچه ای مشاهده نمی شود و این مشکل در آینده جدی تر خواهد شد. در پایان باید اشاره کرد که برای روشن ژن های خاموش باید فرهنگب و کار فناور محور را در استان ترویج دارد. بدون شک اردبیل می تواند در آینده یکی از استان های پیشرو در ایجاد امنیت غذایی در کشور با ایجاد بستر های حمایتی برای ورد سرمایه گذاران حوزه زیست فناوری و فناوری های پیشرفته دیگر باشد.


ژن های خاموش در توسعه ژنوم فناوری استان اردبیلح

ژن های خاموش در توسعه ژنوم فناوری استان اردبیلح

ژن های خاموش در توسعه ژنوم فناوری استان اردبیلح

 


منبع این نوشته : منبع
آخرین جستجو شده ها